Mont Vigne

In het glooiende landschap van Redu wordt een ensemble van drie vakantiewoningen ingeplant in de helling. De architectuur vertrekt vanuit een archetypisch volume met zadeldak: compact, helder en herkenbaar binnen de Ardense context. Geen architectuur die zich opdringt aan het landschap, maar volumes die zich vanzelfsprekend inpassen in de topografie en aansluiten bij de schaal en logica van het dorp.

Door de woningen deels in het terrein te schuiven ontstaat een sterke relatie tussen gebouw en landschap. Het maaiveld fungeert niet als harde grens, maar als overgang tussen binnen en buiten. De leefruimtes bevinden zich op de verdieping, waar ze rechtstreeks aansluiten op tuin en wijngaard. Zo ontstaat een woonniveau dat maximaal profiteert van het uitzicht, de oriëntatie en de relatie met het terrein.

Vanuit het eenvoudige basisvolume wordt de architectuur zorgvuldig geboetseerd door uitsnijdingen, verschuivingen en verdiepingen. Deze ingrepen geven de woningen een sculpturaal karakter en creëren een evenwicht tussen openheid en beschutting. Aan de voorzijde wordt een verdiept balkon uitgesneden in het volume, gericht naar de vallei. Aan de achterzijde sluit een ruim terras aan op de tuin en wijngaard, afgebakend door een stenen tuinmuur die de architectuur verankert in het landschap.

De raamopeningen zijn zorgvuldig gepositioneerd in functie van licht, uitzicht en privacy. Ze brengen daglicht binnen in het volume en kaderen gerichte zichten op het omliggende landschap. Op die manier wordt de omgeving een integraal onderdeel van de ruimtelijke beleving van de woningen.  

De schouwmassa versterkt het verticale karakter van de volumes en geeft de woningen een duidelijke aanwezigheid binnen het ensemble. Als massief element sluit ze aan bij de robuuste beeldtaal van de Ardense architectuur en versterkt ze het archetypische karakter van het project.

Ook in de materialisatie staat duurzaamheid en eenvoud centraal. Er wordt gekozen voor natuurlijke en robuuste materialen die op een vanzelfsprekende manier verouderen en zich geleidelijk inpassen in hun omgeving. De tactiliteit en verweerdheid van de materialen versterken het tijdloze karakter van het ensemble.

Het project zoekt zo naar een hedendaagse interpretatie van de genius loci van Redu: een architectuur die vertrekt vanuit de topografie, het landschap en de lokale bouwcultuur, en deze vertaalt naar heldere volumes, sterke buitenruimtes en een directe relatie met de omgeving.